We zien eveneens meer en meer scheidingen tot zelfs geweld en moord in deze groep. De auteur behandelt deze problematiek in verschillende hoofdstukken van zijn werk.
Wij stellen dat de formulering dat paren op nestoren-leeftijd, in kat en hond relaties dreigen te vervallen, eigenlijk niet correct is.
We stellen eerder dat in de verschillende leeftijdsgroepen de standaard verhouding tussen mannen en vrouwen zeer sterk verandert. Traditioneel hebben we de volgende leeftijdscategorieën: baby’s, kinderen, tieners, pubers, volwassenen, senioren, nestoren (of oud-senioren?).
Eigenlijk kunnen we metaforisch stellen dat de verhouding der geslachten altijd een soort kat-en-hond-relatie is, bij manier van spreken. Deze relatie is soms heel positief, soms eerder complex.
Immers, we hebben bepaalde levensfasen waarbij “katten en honden” zeer goed met elkaar kunnen omgaan, en zelfs aangetrokken zijn tot elkaar. Op andere leeftijden wordt de relatie tussen “kat en hond” van een veel complexere aard.
Dit is als volgt te begrijpen. Elk individu heeft zijn eigen micro-omgeving (milieu), waarin het zich ontwikkelt en waarin het een evenwicht en persoonlijkheid opbouwt. Hier is duidelijk een zeker verschil tussen het micro-milieu van een meisje en dat van een jongen, zelfs binnen elke familie.
Dit heeft als gevolg dat in sommige leeftijdscategorieën de relatie tussen meisjes enerzijds en jongens anderzijds iets gemakkelijker ontwikkelt.
Dit neemt niet weg dat in elke leeftijdsgroep sommige “katten” (meisjes) prima overweg kunnen met sommige “honden” (jongens) en omgekeerd. Toch is er altijd een zekere externe drempel tussen beide, en is er doorgaans een gemakkelijkere brug tussen katten en katten, en honden en honden.
Biosociaal zien we echter dat de aandrang om deze drempel “afstand tussen katten en honden”, te overbruggen groter wordt en de standaard relatie, de standaard familie, de standaard eenheid, de eenheid is tussen een man en een vrouw: eenheid tussen de kat en de hond in hogere metafoor. Toch zien we in alle culturen organisaties van mannen verenigingen, gescheiden van vrouwen verenigingen en genootschappen en omgekeerd (in onder meer initiatieke en religieuze organisaties en groeperingen).
Wanneer de familie-eenheid verzwakt door het autonoom worden van de kinderen en hun uitstap uit de familiale kern, zien we dat de basis “kat” en “hond” milieu-eenheid verzwakt en dat daarbij de afstand tussen de kat en hond sterker en sterker wordt, zoals dit in sommige eerdere leeftijd fasen het geval is en was. Dit verklaart dan enigszins de toenemende afstand die ontstaat binnen het nestoren koppel, wat soms zelfs leidt tot agressiviteit, geweld, scheiding, tot zelfs moord!
De kat en hond metafoor die Lucien
De Cock introduceert, zou op basis van deze analyse leiden tot de hypothese dat er bij homoseksuele nestoren koppels (man/man of vrouw/vrouw) minder sterk dergelijke tweespalt, stress, agressiviteit, geweld, scheiding, tot zelfs moord zou bestaan? Uiteraard kunnen geweld en stress tussen homokoppels, heterokoppels bestaan zoals bij alle generaties, ook bij senioren en nestoren, maar dan van een andere aard: jaloersheid, ontrouw, enz...
Welke oplossing? Lucien De Cock beschrijft de belangrijkste pogingen om deze uitdagingen tussen nestoren aan te pakken . Structureel is er echter nog geen afdoend antwoord, ook al wordt de oplossing van de uitdaging ter zake urgenter en urgenter, gezien de toenemende vergrijzing van de bevolking.
Gevolg hiervan, gecombineerd met hogervermelde stijgende agressiviteit van nestoren, is dat overal ter wereld speciale gevangenissen, zowel als gespecialiseerde afdelingen in bestaande gevangenissen dienen ingericht te worden en misschien zelfs de noodzaak van introductie van een “Nestor” Rechter (ouderlingen rechter). (ook belicht in dit werk van Lucien De Cock).
Noot: